71 / 2 هشتم طهارت سرّ است - كه سرّ خود بهره‌اى از مطلق تجلى جمعى است كه از جهت اين بهره و نصيب استناد به حق مطلق داده و مرتبط به وى مىشود - و آن ( طهارت سرّ ) اتصال او است به حق مطلق جامع ؛ و از بين رفتن احكام تقييدى كه به واسطه معيّت ( حق تعالى ) با عين ثابت - كه خود مجلاى قابل براى اين تجلى است و مقيد به آن است « 1 » - عارض گرديده است . 72 / 2 نهم طهارت خاص انسان است - پس از گذشتنش از طهارت بدن و روح و سرش - به مقدار تحققش به حق متعال و بهره‌ورى و نصيبش از تجلى ذاتى ؛ كه پس از اين تجلى ديگر حجابى وجود ندارد و كاملان را بعد از اين تجلى مقامى نيست ( و اين تجلى ) همراه با حضور تام و معيّت منبسط ذاتى است بر عوالم غيب و شهادت و آن‌چه را كه اين دو عالم پيدا و پنهان درخور دارند . 73 / 2 حضرت شيخ قدس سره گويد : طهارت ارواح و قلبها موجب فزونى رزق معنوى و پذيرش عطايا و دهشهاى الهى - آن‌گونه كه شايسته است - مىشود ، و طهارت صورت لزوم فزونى رزق حسّى را - همان‌گونه كه در تبعيت عالم صور مرا ارواح را در وجود و احكام دانستى - واجب و ضرورى مىدارد . فصل چهارم در بيان موضوع و مبادى علم تحقيق و مسائل آن كه به مقدار توفيق به برهان نظرى و يا كشفى اثبات شده 74 / 2 علوم در اين‌كه هر يك داراى موضوعى هستند اشتراك دارند ، زيرا تمايز ذاتى آنها بدان ( موضوع ) بستگى دارد ، و همين‌طور داراى مبادى هستند ، براى اين‌كه مبادى ( مطالب و مسائل ) علمى ؛ فطرى نبوده و به ذات خويش واضح‌اند ؛ ولى ناگزير از تفسير و روشن‌سازى است . و همين طور علوم ؛ داراى مسائل‌اند ، چون مسائل است كه مورد هدف

--> ( 1 ) - يعنى عين ثابت مقيد به تجلى است . م - زيرا احكام هر تجلى و صفات آن تابع آن مجلايى است كه آينه همان تجلى است ، و اين از سنت و روش حق تعالى است و هيچ‌گاه در سنت حق متعال تبديلى نخواهى يافت .